Kwetsbaarheid

“Je creativiteit in de opdrachten en je meelevendheid waren heel fijn om te ervaren dit schooljaar. Je hebt ons allemaal als individu gezien en je was zelf ook kwetsbaar.” (uit: anonieme evaluatie van mijn slb-lessen)

Een paar jaar geleden zou je het woord ‘kwetsbaar’ niet tegenkomen in mijn lesevaluaties. Omdat ik mijn leerlingen en studenten al jaren een evaluatieformulier laat invullen over mijn lessen, durf ik dat wel te stellen. Woorden als ‘enthousiast’, ‘positief’, ‘gestructureerd’ komen dan vaak terug, maar ‘kwetsbaar’ las ik niet eerder. Ook ergens logisch te verklaren omdat ik dit jaar voor het eerst lessen Studieloopbaanbegeleiding (slb) geef, en de inhoud van deze lessen zich beter leent voor ‘kwetsbaarheid’, dan mijn lessen Muziek, Onderzoek of Didactiek.

Toch ben ik blij verrast om dit terug te lezen. Kwetsbaar zijn staat hier naar mijn idee voor het feit dat ik tijdens mijn slb-lessen persoonlijke voorbeelden gaf, vertelde wat dit met mij deed en hoe ik hier mee omging. Dat is voor mij helemaal niet vanzelfsprekend om te doen. Ik heb dat echt moeten leren. Door rolmodellen binnen de Leergang Loopbaancoaching aan de Hogeschool van Amsterdam bijvoorbeeld, en een paar jaar later weer bij de training ‘In Verbinding’ van Sietske Jansma (Edelwijs). Want als je als docent met je groep of klas in gesprek wil over onderwerpen als emoties, waarden, vermijdingsgedrag, stress etc. dan kun je zelf toch niet als een oester gesloten blijven? Dan moet je naar mijn idee het goede voorbeeld geven.

Dat lees ik ook in het artikel ‘Kwetsbaarheid in coaching‘ waar voordelen en nadelen worden benoemd van kwetsbaar zijn als coach in een coachgesprek: “Veiligheid is een voorwaarde voor leren en ontwikkeling; kwetsbaarheid en openheid zijn belangrijke bouwstenen daarvoor. Toch is niet elke vorm van kwetsbaarheid in coaching behulpzaam. Maak een onderscheid tussen delen dat verbindt en delen dat ontregelt”.

Geïnspireerd door dit artikel wil ik graag wat aandachtspunten delen bij het werken met groepen:

  1. Let erop dat wát je deelt – bijvoorbeeld een anekdote of eigen ervaring – gerelateerd is aan het thema of onderwerp waar je mee bezig bent in de les. Hou het kort en doelgericht.
  2. Het kan natuurlijk voorkomen dat je als docent net voor je les of training iets heftigs hebt meegemaakt. Dit kun je delen, ook als het niet gerelateerd is aan de lesinhoud. Leerlingen of studenten voelen het haarfijn aan als er wat aan de hand is. Je bent als docent ook mens en dat mogen je leerlingen of studenten best weten. Maar ook in dit geval: hou het kort en professioneel.
  3. De timing van iets delen is belangrijk. In je les of training gaat het om het ontwikkelproces van je doelgroep en niet om jou. En niet alles vraagt om een persoonlijke ervaring of anekdote van jou.
  4. Denk goed na over hetgeen je deelt. Wat is het doel, wat wil je ermee bereiken? Zijn het voorbeelden die tot de verbeelding spreken? Is het functioneel?

In mijn vorige blog schreef ik over één van mijn hoogtepunten van dit schooljaar binnen mijn werk. Om bovenstaande te illustreren deel ik nu ook wat mijn dieptepunt was. Ook dat voelt kwetsbaar, maar hé daar gaat deze blog precies over! Mijn contract bij Hogeschool Leiden werd dit jaar helaas niet verlengd. Vlak voordat ik mijn slb-les moest geven, hadden de studenten dit net per mail vernomen en stelden ze er veel vragen over. Het onderwerp van de slb-les die dag was – toeval of niet – het onderwerp ‘Actieve acceptatie’.

“Actieve acceptatie betekent het actief toelaten van alles wat het leven te bieden heeft, ook de nare, rare en enge dingen. Als je ongemak en moeilijke gevoelens kunt toelaten, hoef je er niet meer voor weg te lopen of ertegen te vechten. Dit scheelt je veel energie die je dan kunt besteden aan wat je wél wilt. (bron: Versterk je veerkracht, pag. 41)

Ik koos er ter plekke voor om kort te vertellen hoe ik mij hierover voelde en er ontstond een mooi gesprek over vermijdingsgedrag, de menselijke neiging om bepaalde situaties en ervaringen te vermijden, zodat we geen onprettige gedachten en gevoelens ervaren. Na het delen van eigen voorbeelden van vermijdingsgedrag (heel veel werken, scrollen op de telefoon…), verkenden de studenten ook hun eigen vermijdingsgedrag. Een les die ik niet snel zal vergeten!

-Lisa

P.s. Komend schooljaar ga ik naast een kleine aanstelling als docent Muziek weer volop als freelance coach en trainer aan de slag. Heb je interesse in een coachtraject bij mij of wil je samenwerken? Mail dan naar: lisa@bureau81.nl

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *